ارتودنسی و نقش آن در بیماری پریودنتال

ارتباط درمان های ارتودنسی و نقش کلیدی آن ها در بیمار پریودنتالی

جابجایی دندانی طی درمان های ارتودنسی ممکن است فوائد متعددی در بیماران پریورستوریتیو بالغ ( بیمارانی که بیماری لثه دارند و می خواهند پس از درمان روکش دندانی دریافت کنند) داشته باشد بسیاری از بیماران بالغ که درمان های رستوریتیو (روکش های متداول ) روتین دندان پزشکی را دریافت می کنند.

مشکلاتی در ارتباط با مال پوزیشن دندان ( نابجا بودن موقعیت دندان ) دارند که توانایی آنها را در تمییز کردن کافی دندان ها کاسته و حفظ سیستم دندانی آنها را تحت تأثیر قرار می دهد.اگر این اشخاص مستعد بیماری های پریودنتالی ( بیماری های مربوط به لثه و الیاف نگهدارنده و استخوان حمایت کننده ) باشند، مالپوزیشن ( نابجا بودن دندان ) دندان ها می تواند به عنوان فاکتور تشدید کننده ، باعث از دست دادن زودرس دندان ها ی خاصی شود. امروزه دستگاه های ارتودنسی کوچکتر شده و کمتر محسوس می باشند و به راحتی حین درمان های ارتودنتیک قابل تمییز کردن می باشند. امروزه با ارتقاء فرهنگ کمی کیفی دندان پزشکی  بسیاری از بالغین خواستار شرایطی جهت ایجاد نظم و ترتیب دندان ها به منظور استتیک ( رسیدن به زیبایی ) هنگام خنده  می باشند. همچنین اگر این اشخاص در ضمن دارای ضایعات پریودنتالی ( مربوط به لثه و الیاف و استخوان حمایت کننده دندان) استخوانی یا لثه ای باشند اگر ارتودنتیست از وضعیت و طرح حرکات دندانی به طور صحیح آگاهی داشته باشد در حین درمان ارتودنسی اغلب می توان این ضایعات را بهبود بخشید. علاوه بر این ایمپلنت به عنوان مهمترین قسمت طرح درمان برای بسیاری از بالغینی که فاقد بعضی دندان ها هستند به شمار می رود. اگر دندان ها به داخل فضای بی دندانی drift ( جابجا شده باشد) پیدا کرده باشد ارتودنسی غالبأ در ایجاد میزان فضای ایده آل جهت ایمپلنت و رستوریشن های ( روکش های روی آن ) متعاقب آن کمک کننده  می باشد.

فواید ارتودنسی برای بیمار پریودنتالی

درمان ارتودنسی می تواند  فواید متعددی جهت بیماران پریودنتالی بالغ داشته باشد شش فاکتور زیرین را می باید در نظر گرفت :

۱- مرتب کردن دندان های نامرتب و نابجا در ناحیه قدامی ماگزیلا و ماندیبول ( فک بالا و پایین ) به بیمار بالغ اجازه دسترسی بهتر جهت تمییز کردن کافی تمام سطوح دندان ها را می دهداین عمل برای بیمارانی که مستعدتحلیل استخوان پریو دنتالی ( استخوان اطراف دندان که نقش حمایتی را دارد ) هستند یا دارای مهارت کافی جهت رعایت بهداشت دهانی نیستند فواید بسیاری دارد.

۲-جابجایی عمودی دندان توسط ارتودنسی می تواند انواع خاصی از ضایعات استخوانی را در بیماران پریودنتالی بهبود بخشد و اغلب حرکت دندانی نیاز به جراحی رزکتیو استخوانی را بر طرف می سازد.

۳- درمان ارتودنسی می تواند استتیک (زیبایی ) مرتبطبه موقعیت مارجین لثه ای ( لبه لثه ) فک بالا را قبل از قرار دادن روکش های دندانی بهبود بخشد. مرتب کردن لبه لثه ای دندان ( مارجین لثه ای ) از طریق ارتودنسی باعث اجتناب از  جراحی reconturing لثه ای ( جراحی که منجر به شکل گیری درست لثه می شود ) می گردد که عملأ نیازی به برداشتن استخوان و اکسپوز کردن ریشه های دندان دارد. ( نمایان شدن ریشه دندان )

۴-مزیت چهارم ارتودنسی برای بیمارانی است که از شکستگی شاید دندان قدامی ماگزیلا رنج می برند و نیاز به forced eruption برای بازسازی مناسب ریشه دارند در چنین شرایطی رویش ریشه اجازه برقراری گیر و ثبات کافی جهت رستوریشن نهایی را فراهم می کند.

۵-درمان ارتودنسی اجازه تصحیح امبراژور لثه ای باز را داده و پاپیلای از دست از دست رفته را اصلاح می نماید. اگر این امبراژور لثه ای باز در ناحیه قدامی ماگزیلا وجود داشته باشد استتیک نامناسبی داشته و در اغلب بیماران این نواحی را می توان با ترکیبی از حرکات ارتودنتیکی ریشه ، تغییر شکل دندان و یا ترمیم تصحیح نمود.

۶-درمان ارتودنسی می تواند وضعیت دندان مجاور را قبل از قرار دادن ایمپلنت یا جایگزینی دندان بهبود بخشید این وضعت خصوصا برای بیمارانی که دندان های انها چندین سال قبل از دست رفته و drifting و tipping  دندان های مجاور وجود دارد حائز اهمیت می باشد.

 

امتیاز شما :

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.